CHÓVEME NA CABEZA
Ansío perdido, non xogo co que vivo
envido cativo por un causal activo
experto espido, espanto dun fuxido
Sei que o fas ti mellor, si, que o fas ti mellor
Pero atendo ao momento e comprendo
que facer o camiño é facelo facendo
Collo os cornos do touro que pasa
miro ao frente coa cabeza alta
caio ao río que me arrastra
non hai medo da marea alta
Collo os cornos do touro que pasa
miro ao frente coa cabeza alta
caio ao río que me arrastra
xa perdín e aprendín, xa me basta
Tranquilo, confío, aos meus instintos miro
persigo lixeiro a luz de ese estaleiro
Non o puiden ver, estiven toda a noite en vela
en busca dela e non sei, chóveme outra vez
na cabeza
E me desquita, e me desata,
me pon nas nubes con tremenda mulata
e me dá golpes e me desangra
me pon bailando unha tremenda bachata
E todo porque me dixeches que baixara
e todo porque me dixeches que o gozara
non me arrepinto do que fixen no pasado
fíxeno o mellor que puiden o papel xa está mollado
Non o puiden ver, estiven toda a noite en vela
en busca dela e non sei, chóveme outra vez
uh
Collo os cornos do touro que pasa
miro ao frente coa cabeza alta
caio ao río que me arrastra
non hai medo da marea alta
Collo os cornos do touro que pasa
miro ao frente coa cabeza alta
caio ao río que me arrastra
xa perdín e aprendín, xa me basta.
ANTES QUE XULGAR
O noso amor foi azul, escapou de esa prisión,
o noso norte foi negro por non saber a donde ir.
Imaxina que eres ti, imaxínate así,
o noso norte foi negro por non saber a donde ir…
Enriba miña xa non souben como parar,
non o esperaba, non estaba nos meus plans
Enriba miña xa non souben como parar,
non o esperaba, non o esperabas
A razón pola que fun a ti non che convén saber,
non quixeches nin falar, seica foi por protexerme a min.
Cheguei alí e non articulei, temblábanme as mans, suor na miña pel
Enriba miña xa non souben como parar,
non o esperaba, non estaba nos meus plans
Enriba miña xa non souben como parar,
non o esperaba, non o esperabas
(Nananana) Enriba miña
Teño pensados novos conceptos
de flores que plantei a tempo,
de formas de estar no momento,
de cores e novos retos
Desfruto o momento de comezar,
algún pesadelo volve a asexar
Comezo de novo volvo a xogar,
prefiro querer antes que xulgar
Teño pensados novos conceptos
de flores que plantei a tempo,
de formas de estar no momento,
de cores e novos retos
Desfruto o momento de comezar,
algún pesadelo volve a asexar
Comezo de novo volvo a xogar,
prefiro querer antes que xulgar
Non o esperabas…
POR CHEGAR
Con un barco de papel
viaxo polos mundos que
fixen desaparecer
pero volven sen palabras
Volvo a reaparecer,
fago todo por crecer,
vexo a lúa esmorecer
pero atopo a calma
Queda aquí
que a primavera xa está por chegar
de min, de min
Come with me
que os atros xa se volven a alinear
por fin, por fin
Mudo as cousas de lugar
mudo o ego por amar
falo o que quero expresar pero fico sen palabras
Volvo a recapacitar,
fago todo por estar,
sei que todo chegará,
só preciso calma
Queda aquí
que a primavera xa está por chegar
de min, de min
Come with me
que os atros xa se volven a alinear
por fin, por fin
Vou navegando libre como o vento
ben atento, sen lamentos
aprendendo do que teño feito
indagando dentro do meu peito
Non sei o camiño e se vou a chegar
prefiro non ver para atrás, prefiro non ver para atrás
Queda aquí
que a primavera xa está por chegar
de min, de min
Come with me
que os atros xa se volven a alinear
por fin, por fin
E se vemos que nada funciona
cambiaremos as tornas
brindaremos polo que nos honra
barreremos aquilo que sobra
SOÑEI
Imaxinei a terra mollada
e as raíces mesturadas coas pedras, coas noites longas,
cos días grises de choiva…
E o murmurio da tua xente
que acompaña coas palabras dun cantar
E o silenzo que bailaba cos meus beizos non tería nin fogar
E o murmurio da tua xente
que acompaña coas palabras dun cantar
E o silenzo que bailaba cos meus beizos non tería nin fogar
Tamén soñei cos que te cuspen.
cos que te humillan, cos que te negan
Cos que nos soños son pesadelo,
a eses que os leve o vento…